[Column] Michiel Veugelers: Strijden op awardshows
18-07-2017 11:49:10 | Hits: 10902 | columnist: Michiel Veugelers | Tags:

Diversiteit is de laatste maanden in de marketingcommunicatiebranche een hot topic! Discussies in de vakpers, columns met uiteenlopende visies, een evenement vanuit verschillende vak- en brancheverenigingen is in de maak en in menig boardroom wordt gediscussieerd hoe hoog dit onderwerp op de agenda moet staan. Om alvast duidelijk te zijn, ik sta hier 100% achter!

Ook in Hollywood staat dit onderwerp al langer op de agenda. In het progressieve Californië wordt de laatste jaren bijna elke awardshow aangegrepen om een standpunt in te nemen voor diversiteit en gelijkheid. Waar Marlon Brando het in een grijs verleden nog opnam voor de Native Americans en Leonardo DiCaprio zich de laatste jaren hard maakt voor de natuur, zijn er tal van celebrities die strijden voor meer diversiteit voor en achter de camera. En ook zij hebben mijn volledige sympathie. Zo is het feit dat acteurs nog steeds meer verdienen voor hetzelfde werk dan actrices een doorn in het oog van veel actrices. Patricia Arquette (Boyhood) sneed dit onderwerp nog eens aan tijdens haar Oscarspeech in 2015. Emma Stone (La La Land) en Robin Wright (House of Cards) vielen haar bij in deze strijd.

Net als het gebrek aan goede rollen voor actrices op leeftijd, met uitzonderingen voor kanonnen als Meryl Streep en Helen Mirren. Transgenders worden sinds een paar jaar publiekelijk omarmt na de transformatie van Bruce in Caitlin Jenner en de verandering van de makers van de Matrixtrilogie van Wachowski Brothers in Sisters. Jared Leto nam het op voor deze groep toen hij in 2014 een Oscar won voor zijn rol als transgender.

Om maar te zwijgen over de Oscaruitreiking van 2016 die qua nominaties veel te wit was, terwijl er genoeg goede rollen werden gespeeld door donkere acteurs volgens vele criticasters. In 2017 werd dat deels goed gemaakt (Moonlight beste film, Mahershala Ali beste acteur in een bijrol en Viola Davis beste actrice in een bijrol), maar vroegen de Zuid-Amerikaanse en Aziatische acteurs en filmliefhebbers zich af waarom zij zo weinig aan bod komen in Hollywood en op nominatielijsten. Prachtige speeches over dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn, tranentrekkende pleidooien voor gelijke kansen voor iedereen in de filmindustrie, maar ondanks de goede bedoelingen en oprechtheid is de werkelijkheid helaas nog steeds een stuk minder rooskleurig en divers.

De waarheid is dat bijna alle minderheden zwaar ondervertegenwoordigd zijn in films, in jury’s en op awardshows. Gays kunnen niet openlijk uit de kast komen omdat ze dan minder bankable zijn als romantic lead. Er kwam een golf van kritiek toen Idris Elba, een donkere acteur, werd getipt als de nieuwe James Bond, laat staan dat een vrouw die rol gaat spelen! Er zijn talrijke statistieken die dit onderstrepen. De witte man is nog steeds de baas, ook in de filmindustrie. En die witte mannen maken vooral verhalen over witte mannen en casten daarvoor witte mannen. Enerzijds onbewuste discriminatie? Anderzijds is er in Hollywood, naast goede bedoelingen, een overheersend criterium en dat is geld. Films worden in veel gevallen gemaakt om geld te verdienen. En als Tom Cruise met een aantal Mission: Impossible- of Jack Reacher-films veel geld in het laadje brengt, dan worden er meer films door en met Tom Cruise gemaakt. Ten slotte kan meespelen dat de blanke heren helemaal geen zin hebben hun verworven macht te delen met vrouwen of gekleurde mannen die wellicht beter in staat zijn om verbinding te maken met veranderende doelgroepen.

Een uitzondering op de regel is The Fast en The Furious-franchise. Al acht films brengt deze serie een zeer diverse cast met mannen en vrouwen uit alle windstreken. Maar ook hier lijkt geld de belangrijkste reden, omdat deze serie hiermee goed te vermarkten is in grote afzetmarkten als Azië en Zuid-Amerika.

Al lijken er kleine verbeteringen te zien, ook in Hollywood is er nog een lange weg te gaan. Wonder Woman is pas de eerste superheldenblockbuster met een vrouw in de hoofdrol. De megasuccesvolle zomerfilm is ook nog eens geregisseerd door een vrouw (Patty Jenkins). En dat is nog steeds zeer uitzonderlijk helaas. En die andere superheldenfilm Spiderman Homecoming heeft veel van Peter Parkers klasgenoten die in de comics witte kinderen waren, veranderd in tieners met roots afkomstig uit de hele wereld, al blijft de held nog steeds een blanke jongen. Het wordt hoog tijd dat steeds meer mensen en groeperingen op deze wereld zich vertegenwoordigd zien in de bioscoop. En dan niet als stereotype, maar als volwaardig personage. Zelfs als er een commerciële reden achter zit die dit in gang zet, komen we in elk geval een stukje verder!

---

Michiel Veugelers is Senior Client Director en Client Directors Lead bij mediabureau UM en filmliefhebber.

www.um.nl

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie