[Column] Sara Madou: Producenten versus regisseurs | Geld versus creativiteit
02-08-2017 12:31:27 | Hits: 3821 | columnist: Sara Madou | Tags:

Onlangs werden Phil Lord en Christopher Miller ontslagen. Die namen zeggen je misschien niet zoveel, maar het duo is onder andere het gecombineerde brein achter The Lego Movie(s) en de 21/22 Jump Street revival. Dat ontslag viel hen ten deel bij een film waar filmnerds in het algemeen, en Star Wars-fans in het bijzonder, al tijden naar uitkeken: de nog ongetitelde Han Solo prequel. De mannen werden ontslagen omdat hun visie op deze film niet overeenkwam met die van Lucasfilm-producent Kathleen Kennedy. Behoorlijk lullig voor ze, maar een situatie die de laatste tijd steeds vaker lijkt voor te komen.

Vroeger waren regisseurs Het Brein achter een film, zéker bij de producties die wat meer in de arthouse-hoek vielen. Natuurlijk waren er veel andere mensen betrokken bij het maken van een film, maar het was hún visie die je zag op het witte doek. Dat evenwicht is aan het kantelen. Na meerdere schrijversstakingen ontstond er bij producenten - oftewel de geldschieters en -regelaars - lichte paniek. Voor je winst afhankelijk zijn van creatievelingen en hun wispelturigheid, dat vonden ze niet zo’n goed plan. Ze lijken zich sindsdien steeds meer met de creatieve kant van het filmmaken te bemoeien.

Voor je winst afhankelijk zijn van creatievelingen en hun wispelturigheid, dat vonden ze niet zo’n goed plan

Dat Lord en Miller werden vervangen ten faveure van Ron Howard, wat overigens flink bekritiseerd werd als een te veilige keuze, staat dan ook niet op zichzelf. Bij Dredd draaide Pete Travis de hele film, maar werd eruit geknikkerd voor Alex Garland bij de nabewerking. Gareth Edwards werd stilletjes lastminute vervangen door Tony Gilroy bij Rogue One (ze zijn duidelijk zeer beschermend naar hun Star Wars-concepten daar bij Lucasfilm). En dan was er nog Edgar Wright, die acht jaar lang werkte aan zijn Ant-Man, maar door ruzie met Marvel en DC zijn filmbaby van de hand moest doen.

Het voelt alsof geld belangrijker wordt gevonden dan creatieve inbreng

Maar is dit nu eigenlijk erg? De meningen verschillen. Sommigen wijzen erop dat de films waarbij de producent een dergelijke beslissing nam, grotendeels flinke (financiële) successen zijn. Dat kan kloppen, maar het draait natuurlijk om méér dan geld en je weet nooit hoe het resultaat zou zijn geweest zonder die switch. Persoonlijk ben ik geen liefhebber van deze ontwikkeling. Het voelt alsof geld belangrijker wordt gevonden dan creatieve inbreng en dat is toch iets waar je als filmjournalist lastig achter kunt staan. Of je moet een stiekeme side business hebben als producent natuurlijk...

---

Sara Madou is hoofdredacteur van CJP media en freelance (film)journalist voor onder andere Esquire, VARAgids en Revu.

@saramadou

 

Lees ook:

06-07-2017 | [Column] Sara Madou: Ryan Gosling verklaard
17-05-2017 | [Column] Sara Madou: Nostalgie (of niet?)

16-03-2017 | [Column] Sara Madou: Minder knallen, meer denken

20-02-2017 | [Column] Sara Madou: Kleur kiezen in verkiezingstijd

11-01-2017 | [Column] Sara Madou: Drinken met je collega’s

23-11-2016 | [Column] Sara Madou: Strak plannen of improviseren
18-10-2016 | [Column] Sara Madou: De juiste toon
28-09-2016 | [Column] Sara Madou: De eindeloze honger naar clicks

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie