[Column] Frank Waals: Het boetekleed
01-12-2016 09:25:00 | Hits: 4859 | columnist: Frank Waals | Tags:

We hadden het allemaal mis en kunnen lering trekken uit de les dat niets zo onvoorspelbaar is als zaken die ogenschijnlijk geen twijfel verdienen. Credo overboord, mea culpa. Donald Trump is de vijfenveertigste president van Amerika. Wat hadden we het als journalisten, opiniemakers, programmamakers en zogenaamde deskundigen allemaal gruwelijk mis. Echter, het kromme kiessysteem dat alleen Amerikanen kunnen verzinnen, zorgt er ook voor dat niet de meeste stemmen gelden (Clinton), maar het aantal kiesmannen uit grote en kleinere staten de doorslag geven (Trump). Ergo, we konden dit niet weten. De charme van het winnen of verliezen is dat niets daarvan vooraf in een glazen bol is vast te stellen.

Al maanden voor Election Night, had ik mij ingesteld op een korte maar enerverende nacht. Presidentsverkiezingen in Amerika zuig ik op als een spons, net als grote nieuwsgebeurtenissen waarbij al het andere naar de achtergrond verdwijnt. De adrenaline van het moment zorgt voor een extra dosis energie waarop ik net iets langer door kan. Toch besloot ik enkele uren slaap te pakken tussen 03.00 en 06.00 uur. Met alle teksten die ik al had voorbereid zou ik in de ochtend de laatste fase van het stemmen kunnen meepakken en aanvullen waar nodig. Twee columns, een interview, persbericht, afgemonteerde commercial voor een boek en de cover met daarop Hillary Clinton, want dat zij zou gaan winnen stond als een paal boven water. Zeg nooit nooit en je zult jezelf voor je kop slaan als het niet zo is, maar laten we er toch maar vanuit gaan dat de kansen van Trump klein genoeg zijn om dit risico te nemen... dacht ik, en velen met mij.

Toen om zes uur ‘s ochtends uiteindelijk mijn wekker ging, schrok ik op een zelfde manier als het te laat ontwaken voor een belangrijke afspraak. Trump stond voor en stevende af op een overwinning. Zou het dan toch? Naarmate de tijd verstreek en ook de belangrijkste staat van allemaal, Florida, republikeins rood kleurde, was het duidelijk dat het gedane zaken waren voor Clinton. Met een redactiedag op De Telegraaf in het vooruitzicht, paste ik in allerijl al mijn teksten aan. De aanvulling op het bestaande werk werd een complete nieuwe start van al deze kleine producties, tot aan het offline halen van de Clinton-commercial en deze vervangen voor een Trump-versie, inclusief nieuwe cover, aan toe. Het is de belangrijkste les die ik deze nacht leerde en waar ik dit schrijven mee begon: ga nooit ergens vanuit, ook niet als de voortekenen overduidelijk één richting op wijzen. Kansen kunnen keren.

Pas na het middaguur liep ik de redactie van de krant in Amsterdam op om er tot in de vroege avond te blijven. Samen met enkele collega’s stonden we rond de televisie waarop, via een live CNN-stream, Clinton haar afscheidsspeech hield. Vechtend tegen de tranen en met gebroken stem, want ook zij had met dit scenario in de verste verte geen rekening gehouden. Op een stuk of vijf andere plekken op de vloer deden collega’s van andere afdelingen hetzelfde. Ik kijk mijn collega aan en zie rode oogbollen. Waarom? "Omdat zelfs een perfect voorbereidde vrouw als Clinton het niet wint van een racist als Trump. Vrouwen aan de top, het mag niet", zegt ze. Of dit echt zo is valt nog te bezien, maar het nieuws komt binnen, zoveel is zeker.

Tegelijkertijd moeten we ons ook beseffen dat de wereld niet is vergaan. Vier of acht jaar Trump overleeft het land wel en zoals Max Westerman al zei: wie hebben we nu eigenlijk echt nodig? The USA is niet onbelangrijk, maar handel met buurlanden Duitsland, België en zelfs Frankrijk zou hoger op de (publicitaire) agenda moeten staan. En die Trump? Hij is de eerste president die er met een woning als Het Witte Huis op achteruit gaat. En ook qua salaris levert hij in. Sinds 2001 verdient de president jaarlijks namelijk vierhonderdduizend dollar (circa 355 duizend euro). De eerste president, George Washington, moest het in 1789 zelfs met slechts vijfentwintig duizend dollar per jaar doen. Het salaris is sinds die tijd vijf keer verhoogd, maar wordt niet meer aangepast aan de inflatie. Als dat wel zo zou zijn, dan zou de president nu zo’n 2,3 miljoen dollar op jaarbasis verdienen. Trump weigert het salaris, maar is verplicht een toelage van minimaal 1 dollar te accepteren. Dat doet hij dan ook.

Het was een mooi, spannend jaar en journalistiek gezien vooral een interessant jaar. Dat zal het met deze president voorlopig wel blijven ook. Real Madrid speelde tegen PEC Zwolle... en Zwolle won.

---

Frank Waals is journalist en programmamaker.

www.twitter.com/frankwaals
Zijn boeken bestel je hier

 

Lees ook:

10-11-2016 | [Interview] Max Westerman over de Amerikaanse verkiezingen
09-11-2016 | [Column] Frank Waals: Make America great again

24-10-2016 | [Interview] Erik Mouthaan over zijn nieuwe thuis: New York City

20-10-2016 | [Interview] 3T over Michael en de media

12-10-2016 | Frank Waals: Randzaken worden hoofdzaken

29-09-2016 | [Interview] Sander over illegaal het Feyenoordstadion binnenkomen
28-09-2016 | [Interview] Anneke Schat over het maken van de Televizierring
12-09-2016 | Frank Waals: De hoogste bieder

10-08-2016 | Frank Waals: Je vraagt er toch zelf om?

14-07-2016 | Frank Waals: Debating the issues
14-06-2016 | Frank Waals: Beschoten campagnes
17-05-2016 | Frank Waals: Waarom de koning geen president kan zijn
15-04-2016 | Frank Waals: My fellow Americans
15-02-2016 | Frank Waals: De jacht op Super Tuesday
13-01-2016 | Frank Waals: De 'geheime' wapens van twee zeventigers

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie