[Column] Frank Waals: Je vraagt er toch zelf om?
10-08-2016 10:51:00 | Hits: 10495 | columnist: Frank Waals | Tags:

Daags voor zijn belangrijke eerste wedstrijd op de Olympische Spelen in Brazilië ontving ik een whatsappbericht van Yuri van Gelder. "Frank, zaterdag knallen!!", aangevuld met twee boksen, een arm met gebalde vuist en een duimpje omhoog. "Als een malle! U can do it", stuurde ik terug. "Full power!!", antwoordde hij weer. De verwachtingen bij de Waalwijker waren hooggespannen, want dertien jaar lang liep hij deelname aan de spelen mis. Hij vertelde me zenuwachtig te zijn maar toch ook te blaken van het zelfvertrouwen. Eveneens keek hij enorm uit naar een overwinningsfeest en huldiging in het Holland Heineken House, waarna hij zijn vriendin Katharina op de Copacabana misschien wel ten huwelijk zou vragen. Als hij een medaille zou winnen dan...alles voor het complete plaatje.

Hoe anders liep het. De turner, 33 inmiddels, haalde de finale, maar mocht daar nooit de kroon op z’n carrière komen zetten. Te diep in het glaasje kijken om z’n eerste succesje te vieren en daarmee diezelfde glazen eigenhandig weer ingooien. Lallend en schreeuwend keerde hij na een lange nacht stappen ’s morgens vroeg weer terug in het Olympisch dorp, aldus de organisatie van TeamNL. Zij stuurden hem linea recta terug naar huis en Yuri besloot vervolgens met niemand van de pers te praten. En geef hem eens ongelijk. Veel journalisten hebben daar namelijk, min of meer, zelf om gevraagd.

In vrijwel ieder stuk dat na de verwijdering uit Rio de Janeiro online verscheen, werd Yuri’s drugsgebruik weer opgerakeld. Een probleem dat onder collegaturners al langer bekend was, maar waar de buitenwereld pas van hoorde tijdens een persverklaring waarin hij er eerlijk voor uitkwam en daarna jarenlang met succes tegen vocht. En ook een probleem dat los lijkt te staan van het incident in Rio. Het door alle teamleden ondertekende reglement zegt niets over drankgebruik en herbergt slechts een paragraaf over het niet onnodig verlaten van het Olympisch dorp of überhaupt het nachtleven induiken zonder toestemming. Yuri had natuurlijk beter moeten weten en zijn enthousiasme nog even moeten temperen. Aan de andere kant valt het ook wel weer te begrijpen dat hij zich als een kind in een snoepwinkel waande. Hij was een topsporter die eindelijk op het podium stond waar hij jarenlang alles - zelfs een huwelijk en kinderen - voor opzij had gezet.

Door de jaren heen deden we samen geregeld interviews waarin zijn hobbelige weg richting de Spelen ter sprake kwam. En hoewel we er met z’n allen niet bij zijn geweest, lijkt de opgelegde straf toch te zwaar en te fors. Had hem een schorsing gegeven die na de spelen zou zijn ingegaan of voor mijn part een hoge geldboete, maar was van die droom afgebleven. Media schrijven Yuri’s carrière nu al af. Maar kort na aankomst in Rio verzekerde hij me, ondanks z’n leeftijd, gewoon door te willen gaan tot de Spelen van 2020 in Tokio.

Yuri: "Ik ben nu sterker dan tien jaar geleden en kan me over vier jaar plaatsen op basis van m’n plek op de wereldranglijst. Met steevast een topvijfnotering heb ik daar vertrouwen in." Woorden voor later. Nu zal hij z’n beide vuisten uit dat whatsappje waarschijnlijk tegen de muur hebben stukgeslagen.

Gebeurde er verder nog wat?

Ondertussen gaat het andere nieuws gewoon door. President Barack Obama en first lady Michelle spelen op hun YouTube-kanaal een quiz met vragen over de Olympische Spelen. In de race om het presidentschap stapt de onafhankelijke kandidaat Evan McMullin in om net als Gary Johnson (liberalen) en Jill Stein (groene partij) wat stemmen af te pikken van Clinton, maar meer waarschijnlijker Trump. Het drietal weet dat er geen persoonlijk succes te behalen valt, maar dat is het doel ook niet.

Ook maken Nederlanders nieuws in het buitenland, maar dan niet de personen waarvan je dat graag zou zien. The New York Times publiceerde op 29 juli een stuk over DENK van Sylvia Simons en consorten. Komkommertijd, zelfs bij de grootste krant van The Big Apple. Wordt het voor Nederlandse kranten en talkshows niet eens tijd om de Sylvana’s en Quinsy Gario’s van deze wereld een tijdje in de ban te doen? Zeker met de jaarlijkse pietendiscussie in het najaar (inmiddels ook een traditie) in aantocht? Gewoon, even weer op adem komen? Beiden hebben hun zegje voorlopig wel gedaan, tijd voor een ander geluid. Wat word ik ontegenzeggelijk moe van dit duo. En dat terwijl Sylvana me vroeger altijd zo’n tof wijf leek. Van Quinsy weet ik dat niet, maar dat zal me worst wezen.

Verder laait ook de discussie weer op of het nieuws is wanneer er niets te melden valt. Deze zal ik even uitleggen. Tijdens het Wereldkampioenschap van 2014 in Brazilië voerden Tom Egberts en Mart Smeets, beide van een andere generatie Studio Sport-makers, een verhit kruisgesprek over het al dan niet live schakelen met verslaggevers ter plaatse op momenten dat er eigenlijk niets te zeggen valt. Zo kwam Tom destijds in beeld om de kijker te vertellen dat het doodstil was in het stadion waarvoor hij zijn stand-upje deed en dat spelers van het Nederlands elftal nergens te bekennen waren. Geen interviews dus. Volgens Tom logisch om ook dan in een praatprogramma in te breken, aangezien hij de kijker daarmee sfeer kan laten proeven. Volgens Mart een journalistieke doodzonde omdat geen nieuws simpelweg geen nieuws is. De woorden zeggen het al.

Ook tijdens de republikeinse en democratische conventies in Cleveland en Philadelphia, waar Clinton en Trump officieel de nominatie van hun partij aanvaarden, was lang niets te melden, maar schakelden zowel de NOS als RTL toch regelmatig over naar hun correspondenten die aanvankelijk ook niets meer konden oplepelen dan feiten die we al kenden. "Voor de nieuwsconsument die het nog niet heeft meegekregen", zeggen tv-makers dan, alleen zijn dat er in een tijd met social media, op zulke momenten vaak nog maar weinig. Ook hierbij gaan de opvattingen van Egberts en Smeets weer op. Er was in de eerste uren niets nieuws te melden, maar toch willen we maar wat graag alvast wat sfeer proeven. Een opgefokt sfeertje overigens, want op de manier waarop Hillary en Donald elkaar bestrijden, gaat het inhoudelijk vaak toch al nergens meer over. Tegenstanders moeten worden neergeschoten en conventiesprekers zo hard geslagen dat ze er nooit meer van zullen herstellen. Hoor je het Mark Rutte al zeggen? De smerigste verkiezingen in de geschiedenis zijn een feit. 

Frank Waals is journalist en programmamaker.

www.twitter.com/frankwaals

Zijn boeken bestel je hier.

 

Lees van Frank ook:

14-07-2016 | Frank Waals: Debating the issues
14-06-2016 | Frank Waals: Beschoten campagnes
17-05-2016 | Frank Waals: Waarom de koning geen president kan zijn
15-04-2016 | Frank Waals: My fellow Americans
15-02-2016 | Frank Waals: De jacht op Super Tuesday
13-01-2016 | Frank Waals: De 'geheime' wapens van twee zeventigers

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Word lid van de Nederlands MediaNieuws Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie