[Column] Erwin Fisser: Dokter, mijn robot begrijpt mij niet
18-03-2019 11:36:26 | Hits: 1539 | columnist: Erwin Fisser | Tags:

Ik ben nog nooit in Disneyland geweest. Het massale, de onderdompeling in opgelegde vrolijkheid, de manipulatie die ik achter iedere sprookjesprinses, onder iedere eendenpoot verwacht... Steven van Belleghem is er wel geweest. Vaak zelfs, geloof ik. Steven is een soort van tech-evangelist en één van zijn belangrijkste boodschappen is dat in een steeds technischere wereld menselijk contact steeds spaarzamer en dus belangrijker wordt. Over zijn bezoek aan Disneyland vertelde hij dat hij een persoonlijk polsbandje kreeg met waarschijnlijk iets van een RFID-chip erin. En omdat hij dat polsbandje droeg, werd hij ook overal waar hij kwam persoonlijk benaderd. “Hallo Steven”, roept Mickey als je het restaurant binnenloopt. “Welkom terug meneer van Belleghem”, klinkt het in de hotellobby. Steven vond dat heel prettig meen ik mij te herinneren. Wat mij betreft klinkt dat als de hel. Wel passend bij Disney; een persoonlijke benadering die net zo kunstmatig is als de vrolijkheid.

Het echte leerpunt uit het Disneyverhaal is dat de technologie weliswaar helpend was, maar het contact maken zelf, dat werd door mensen gedaan. Mensen in pakken weliswaar, maar uiteindelijk toch wel mensen. De rol van menselijk contact in een wereld waarin steeds meer wordt afgehandeld door geautomatiseerde chats en zelflerende systemen moet niet worden onderschat. Rachel Botsman schreef het boek Who can you trust waarin ze ingaat op nieuwe gevaren en uitdagingen in een wereld vol tech. “Mensen willen zich begrepen voelen, daar zijn mensen vaak beter in dan machines”, zei ze in een interview met Vrij Nederland. Het was een terloopse opmerking, maar wel eentje die een fundamentele glitch in de Matrix blootlegt. Zelflerende robots leren vrijwel uitsluitend van kwantitatieve data. Een robot wordt slimmer zodra je daar heel veel data in giet. Laat een robot heel veel plaatjes van een poes zien en binnen de kortste keren kan het programma feilloos een poes van een bunzing onderscheiden. Tenzij je je kat, of bunzing, kwijt bent en je dit logaritme kunt koppelen aan een surveillancesysteem, heb je daar verder natuurlijk helemaal niets aan.

Dat kwantitatieve leren, dat kunnen computers heel goed. Kwalitatief leren, of zelfs associatief, dat is andere koek. En juist die manieren van leren zouden maken dat een robot meer wordt dan een extreem geavanceerde calculator. Als ik over 25 jaar met mijn geautomatiseerde digitale huisarts praat, wil ik niet alleen maar dat deze mij precies vertelt wat ik moet doen om gezonder te leven. Ik wil ook begrip voor mijn ongezonde keuzes, want ook die bepalen voor een groot deel wat kwaliteit van leven inhoudt. Kunstmatige intelligentie die niet weet wanneer het slechte advies het beste advies is, daar heb je als mens helemaal niks aan.

---

Erwin Fisser is campagneleider en Realiseerder bij communicatiebureau de Realiseerders.

@fisserman


Laatste 10:

19-02-2019 | [Column] Erwin Fisser: Verleiding en liefde
16-01-2019 | [Column] Erwin Fisser: Slechts 15 procent van de lezers haalt het einde van deze column
17-12-2018 | [Column] Erwin Fisser: Zitten? Nee, de verticale video is het nieuwe roken 
13-11-2018 | [Column] Erwin Fisser: Viral gaan met een stijve
23-10-2018 | [Column] Erwin Fisser: Hou eens op met die passie
18-09-2018 | [Column] Erwin Fisser: Ongewild verkeersappen en onbewust kinderporno downloaden
22-08-2018 | [Column] Erwin Fisser: Columns en meer
25-06-2018 | [Column] Erwin Fisser: Digitaal welzijn? Dat vind je in de modder
22-05-2018 | [Column] Erwin Fisser: Je kunt beter op Facebook zitten dan in Amsterdam wonen
23-04-2018 | [Column] Erwin Fisser: Oude mensen vs. het internet

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie