[Column] Joris van Lierop: Het blijft toch je kind, of niet dan?
16-09-2020 15:02:00 | Hits: 1771 | columnist: Joris van Lierop | Tags:

Het is alweer een tijd geleden dat ik mijn laatste bijdrage schreef op deze plek. En hoewel ik het schrijven met veel plezier doe, was er toch een drempel die me een tijdje van de typemachine weghield. Niet dat er geen tijd voor was (of gebrek aan inspiratie), maar het voelt wat ongepast om te vertellen over wat je allemaal van plan bent om te gaan doen in plaats van het te doen. Een angst voor de start-upvariant van de flauwste mop op aarde, die van die twee die naar Parijs gingen... ze gingen niet. Dus eerst maar eens starten, dan maar weer eens schrijven. En zie daar, de letters vloeien over het scherm. Er iets gegroeid in de luwte dat een plek wil verwerven in het digitale landschap.

Nu geen zorgen dat de komende alinea’s eigenlijk branded content zijn, verscholen in de schaapskleren van een guitige column. De kwestie die me bezighoudt is wat gaan ze ervan vinden. TCE (zo heet de baby) was maandenlang veilig in het gezelschap van matig geschoren developers, verliefde oprichters en warme marketeers. We vonden er met zijn allen van alles van (moet de neus niet anders, de oren hangen, ik vind de knietjes wat puntig) maar het was nog altijd wel onze baby. En natuurlijk mochten buitenstaanders meekijken, op kraambezoek, er iets van vinden, zachtjes erin prikken, aan een voetje trekken en door de haartjes kroelen. Maar goed, het is toch iets anders dan haar straks, op een podium te hijsen, op het marktplein, de toeter erbij te pakken en het volk op te roepen komt dat zien. Daar staat ze dan, met daar een gekke sproet, en ok, nog wat hangende schouders, en misschien waren die krullen geen goed idee, en hadden we toch moeten gaan voor...En het marktplein loopt vol, en bezoekers wijzen ernaar, pulken eraan, sommigen trekken een raar gezicht om te zien wat er gebeurt of roepen nare dingen. Als zorgzaam ouder wil je alleen maar zeggen: wees lief, wees aardig, wees blij.

Maar zo werkt het niet. Iedereen die zijn ziel en zaligheid legt in een nieuw project, zal er niet aan ontkomen verliefd te worden op de eigen creatie. Het is je kindje wordt ervan gezegd, en laten we eerlijk zijn, zo voelt het ook. En toch is dat het niet. Een kind bescherm je tegen de ander, je bent er dol op, zoals het is, is het perfect. Baby TCE is niet perfect. En moet al helemaal niet beschermd worden. Het moet naar buiten, het hoofd stoten, kritiek verduren, er moet in gekneed worden, er moet over gesproken worden, zo nu en dan vriendelijk, maar ook over wat het allemaal nog niet is. De weg naar volwassenheid van TCE zal een worsteling zijn door imperfecties en eisen van haar gebruikers. Liefde voor wat ze nu is, is het grootste obstakel in de weg naar wat ze moet zijn. Wat voor vreselijk ouderschap is dat?

De misvatting van de ouder in kwestie is dat niet het project maar het probleem dat ze wil oplossen liefde nodig heeft. TCE is niet een doel in zichzelf (baby's wel!), het is een middel dat een positieve bijdrage wil leveren aan een journalistiek landschap dat al jarenlang op scherp staat. Liefde voor de oplossing moet plaatsmaken voor liefde voor het probleem. En daar is niet een ouderpaar voor maar een heel groot aantal vaders, moeders, ooms, tantes, vage neven en verre nichten, die allemaal met een eigen interesse en belang kijken naar het probleem en de oplossing.

Ik heb me de afgelopen jaren vaak afgevraagd of redacties, journalisten, makers, samen niet meer kunnen bereiken dan ieder voor zich. Er is een grote behoefte tot het maken van het verschil maar daarmee wordt misschien over het hoofd gezien dat er ook veel is dat bindt. TCE wil een doelgroep verbinden die in haar aard en opdracht creatief, kritisch en eigenzinnig is. Ik zet me schrap voor de eerste stappen op het marktplein, voor het eerste volk dat komt kijken, voor de eerste kritiek, tips en advies. Het voelt kwetsbaar, maar het is het mooiste publiek dat ik mij kan indenken. Wil je mee testen en mee prikken in TCE? Welkom en check onze bètaversie op: tce.exchange

--

Joris van Lierop studeerde filosofie in Amsterdam en werkte als uitgever voor titels als NU.nl, FD.nl en RTLnieuws. Is sinds januari 2020 gestart met een eigen onderneming, The Content Exchange, een digitale marktplaats voor content. Hij schrijft over het starten van een mediabedrijf in tijden van crisis en verandering. 

Joris sprak op Cross Media Congres 2020.

Lees ook:

08-05-2020 | [Column] Joris van Lierop: De geur van schoenpoets in de ochtend
16-04-2020 | [Column] Joris van Lierop: De comfortzone
30-03-2020 | Joris van Lierop: The Content Exchange

 

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Twitter

Volg het Nederlands MediaNetwerk op Facebook

Word lid van de Nederlands MediaNetwerk Groep op LinkedIn

Vacatures in media- en marketingcommunicatie